beni göremesende ben hep senin baktığın yerde olacağım
sen bakmak istesende gözlerime ben hep senin yerine de bakacağım gözlerime....
sadece hisset...
|
|
istanbul11500 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
Atatürk7919 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
müzik6341 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
YIGITOZGUR4465 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
galatasaray3533 üyesi var. üyelik yönetici onayı ile. |
|
|
80s3198 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
kahve2698 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
HELP FOR CHILDREN2505 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
Okan Bayülgen1811 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
Freddie Mercury345 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
Amy Winehouse319 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
cnbce2213 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
cedric170 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
Attila Ilhan106 üyesi var. üyelik serbest. |
|
|
L U X U S104 üyesi var. üyelik serbest. |
La Alegria , türkçe sözleri :
Seni unutabilmek için,
İçiyorum, içiyorum, yine içiyorum.
Düşünmemek için,
Uyuyorum, uyuyorum, yine uyuyorum.
Kahrolası dünya,
Seni sevmenin günahını ödüyorum.
Seni sonsuza kadar terk ediyorum, aşkım,
Ama yalnız senin için var olduğumu bil.
Ve hayatımın şarkısını sana armağan ediyorum.
Sonsuza kadar… Ölene kadar.
Kavgasını verdiğim, yüreğim kan revan olup vazgeçmediğimsin..
Tek'sin...Sonsuza dek'sin
ATİLLA İLHAN
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu ağlardım
Beni sevmiyordun bilirdim
Bir sevdiğin vardı duyardım
Çöp gibi bir oğlan ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Ne vakit karşımda görsem
Öldüreceğimden korkardım
Felaketim olurdu ağlardım
Ne vakit Maçka'dan geçsem
Limanda hep gemiler olurdu
Ağaçlar kuş gibi gülerdi
Bir rüzgar aklımı alırdı
Sessizce bir cigara yakardım
Kirpiklerini eğerdin bakardın
Üşürdüm içim ürperirdi
Felaketim olurdu ağlardım.
Akşamlar bir roman gibi biterdi
Jezabel kan içinde yatardı
Limandan bir gemi giderdi
Sen kalkıp ona giderdin
Benzin mum gibi giderdin
Sabaha kadar kalırdın
Hayırsızın biriydi fikrimce
Güldü mü cenazeye benzerdi
Hele seni kollarına aldı mı
Felaketim olurdu ağlardım
Kaldım
seni düşlerime aldım,
uykusuz kaldım.
seni uykularıma aldım,
düşsüz kaldım.
başıma aldım, sensiz;
gönlüme aldım, başsız,
sensiz, yollarda pulsuz,
pullarda mektupsuz kaldım.
sana adlar aradım.
ardında adsız kaldım.
Özdemir Asaf
ANLADIM
Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,
Kendim bulduğumda anladım...
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım...
Bir tek Yaşanarak öğrenilirmiş hayat,
Okuyarak, dinleyerek değil;
Bildiklerini bana neden anlatmadığını anladım...
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinde neden yalınayak koştuğunu anladım...
Acı doruğa ulaştığında; gözyaşı gelmezmiş gözlerden.
Neden hiç ağlamadığını anladım...
Ağlayanı güldürebilmek,
Ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım...
Bir insanı herhangi biri kırabilir,
Ama bir tek en sevdiği acıtabilirmiş.
Çok acıttığında anladım...
Fakat hak edermiş sevilen
Onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım...
Yalan söylememek değil,
Gerçeği gizlememekmiş marifet
Yüreğini elime koyduğunda anladım...
“Sana ihtiyacım var gel!” diyebilmekmiş güçlü olmak
Sana “Git” dediğimde anladım...
Biri sana “Git” dediğinde,
Kalmak istiyorum diyebilmekmiş sevmek,
“Git” dediklerinde, gittiğimde anladım...
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,
Her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan;
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım...
Özür dilemek değil,
“Affet beni” diye haykırmak istemekmiş pişman olmak,
Gerçekten pişman olduğumda anladım...
Ve gurur kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış.
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım...
Ölürcesine isteyen beklemez,
Sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi
Beni affetmeni ölürcesine istediğimde anladım
Sevgi emekmiş
Emek ise vazgeçmeyecek kadar;
Ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...
SON SÖZ...
Ey dünya....
Gözlerimi kendi ellerimle örttüm
Deydi yorgunluğuma
Bir ölüm kaldıydı onu da gördüm
Beni pişman etmedi doğduğuma
CAN YÜCEL...
Farkında Olmalı İnsan...
Kendisinin, Hayatın Olayların, Gidişatın Farkında Olmalı.
Farkı Fark Etmeli, Fark Ettiğini De Fark Ettirmemeli Bazen...
Bir Damlacık Sudan Nasıl Yaratıldığını
Fark Etmeli.
Anne Karnına Sığarken Dünyaya Neden Sığmadığını
Ve En Sonunda Bir Metre Karelik Yere Nasıl Sığmak Zorunda Kalacağını
Fark Etmeli.
Şu Çok Geniş Görünen Dünyanın, Ahirete Nispetle Anne Karnı Gibi Olduğunu
Fark Etmeli.
Henüz Bebekken 'Dünya Benim!' Dercesine Avuçlarının Sımsıkı Kapalı
Olduğunu, Ölürken De Aynı Avuçların 'Her Şeyi Bırakıp Gidiyorum
İşte!' Dercesine Apaçık Kaldığını
Fark Etmeli.
Ve Kefenin Cebinin Bulunmadığını Fark Etmeli.
Baskın Yeteneğini
Fark Etmeli Sonra.
Azraillin Her An Sürpriz Yapabileceğini,
Nasıl Yaşarsa Öyle Öleceğini
Fark Etmeli İnsan
Ve Ölmeden E vvel Ölebilmeli.
Hayvanların Yolda Kaldırımda Çöplükte
Ama Kendisinin Güzel Hazırlanmış Mükellef Bir Sofrada Yemek Yediğini
Fark Etmeli.
Eşref-İ Mahlûkat (Yaratılmışların En Güzeli) Olduğunu
Fark Etmeli.
Ve Ona Göre Yaşamalı.
Gülün Hemen Dibindeki Dikeni Dikenin Hemen Yanı Başındaki Gülü
Fark Etmeli.
Evinde 4 Kedi 2 Köpek Beslediği Halde
Çocuk Sahibi Olmaktan Korkmanın Mantıksızlığını
Fark Etmeli.
Eşine 'Seni Çok Seviyorum!' Demenin Mutluluk Yolundaki Müthiş Gücünü
Fark Etmeli.
Dolabında Asılı 25 Gömleğinin Sadece Üçünü Giydiğini Ama Arka
Sokaktaki Komşusunun O Beğenilmeyen Gömleklere Muhtaç Olduğunu
Fark Etmeli.
Zenginliğin Ve Bereketin Sofradayken Önünde Biriken Ekmek
Kırıntılarını Yemekte Gizlendiğini
Fark Etmeli.
FARK ETMELİ.
Ömür Dediğin Üç Gündür,
Dün Geldi Geçti Yarın Meçhuldür,
O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür,O Da Bugündü
Can Yücel
Ağlasam sesimi duyar mısınız,
Mısralarımda;
Dokunabilir misiniz,
Göz yaşlarıma, ellerinizle?
Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,
Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu
Bu derde düşmeden önce.
Bir yer var, biliyorum;
Her şeyi söylemek mümkün;
Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;
Anlatamıyorum
Orhan Veli
Çay bardağında
Bırakılan dudak payı
Kadar bile
Uzak kalamam
Gözlerine
Yakın olsun isterim
Ellerime ellerin
Yanındaki beton binaya
Yaslanması gibi
Köhne bir evin
Seni bir çivi
Gibi çaktım
Çünkü beynime
Ve toplayıp
Bütün kerpetenleri
Attım denize
Sunay Akın
söylediklerimden çok
Sustuklarım
seçtiklerimden çok
Reddedilmek için
ne kadar varsam
o kadar kimseyim kendime.
BAĞLANMAYACAKSIN
Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.
Demeyeceksin işte.
Yaşarsın çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni,
Senin onu sevdiğinden.
Çok sevmezsen, çok acımazsın.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.
Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin değillermiş gibi davranacaksın.
Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de
korkmazsın.
Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.
Çok eşyan olmayacak mesela evinde.
Paldır küldür yürüyebileceksin.
İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,
Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneşi, ayı, yıldızları...
Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.
"O benim." diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...
Mesela gökkuşağı senin olacak.
İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait
olacaksın.
Mesela turuncuya, yada pembeye.
Ya da cennete ait olacaksın.
Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.
Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem
de hep senin kalacakmış gibi hayat.
İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...
CAN YUCEL